مونتوكو - جيتسوروكو1 مربوط به سالهاي 851 تا 858 ، در ده مجلد، تحرير فوجيوارا موتوتسونه2 در 879 .
ساندائي - جيتسوروكو3 مربوط به سالهاي 858 تا 888 ، در پنجاه مجلد، تحرير فوجيوارا توكيهيرا4 در 901 (اگر دقيقتر گفته شود، اين يكي مربوط به اين دوره نميشود، بلكه متعلق به دورهٴ بعدي است).
ط. قانون بيزانسي و ژاپني
قانون بيزانسي
گزيدهٴ حقوقي كه توسط ليون ايسوريايي (نك نيمهٴ اول سدهٴ هشتم) تدوين شده بود، توسط باسيل مقدوني تكرار شد (امپراتور شرق از 767 تا 886). برگردان تازهاي از قانون يوستينيان با اصلاحات و اضافاتي در زمان باسيل آغاز شد و در دورهٴ پسرش ليون فيلسوف (امپراتورياش از 886 تا 911) پايان يافت. اين مجموعهٴ عظيمي بود در 60 باب (40 باب آن از زمان باسيل) به نام تهذيب قوانين قديم، با اين حال بيشتر به نام باسيليكا5 معروف شد. ملحقات اين مجموعه گاهبهگاه تدوين ميشد، ولي باسيليكا تا پايان امپراتوري در 1453، به صورت قانوننامهٴ رسمي بيزانس باقي ماند. در 879 باسيل گزيدهٴ كوتاهتري از قانون يوستينيان6 را انتشار داد و رسالهاي تأليف كرد7.
قانون ژاپني
در يادداشتهايم راجع به قانون ژاپني در نيمهٴ اول سدهٴ هشتم به سه قانوننامهٴ بزرگ اشاره كردم:
كونين - كياكو - شيكي8 در 811 ، يعني در سال دوم عصر كونين صادر شد، حاوي تمام فرمانهايي كه تا انتشار قانوننامهٴ دائيهو صادر شده بود (40 مجلد براي شيكي، به علاوهٴ 10 مجلد براي كياكو).
جوگوان - كياكو - شيكي در 868 يعني سال دهم جوگوان9 تدوين شد (20 مجلد شيكي و 12 مجلد كياكو).
انگي كياكو - شيكي در 907،10 يعني هفتمين سال انگي11 انتشار يافت (50 مجلد شيكي و 12 مجلد كياكو).